Zajęcia wspomagające:

• biofeedback - (EEG - Biofeedback, to nowoczesna aparatura medyczna umożliwiająca trening mózgu w celu poprawienia jego efektywności i uzyskania kontroli nad procesami fizjologicznymi zachodzącymi w naszym organizmie, zwykle niedostępnymi dla naszej świadomości. Stosując biofeedback możemy polepszyć czynność bioelektryczną mózgu. Celem treningów EEG Biofeedback jest osiągnięcie takiego stanu mózgu, aby wytworzyć utrwalony odpowiedni wzorzec reagowania - tak zoptymalizować pracę mózgu, by przy jednoczesnej relaksacji posiadać umiejętność pełnej koncentracji. Zasada działania biofeedbacku polega na komputerowej analizie zapisu EEG pacjenta, podłączonego poprzez elektrody do systemu.)
• kinezjologia edukacyjna - gimnstyka mózgu, która za pomocą nieskomplikowanych ćwiczeń pozwala na likwidację napięć emocjonalnych, redukcję stresu oraz odblokowanie potencjału intelektualnego dziecka. W konsekwencji umożliwia:
• nabieranie pewności siebie,
• wzrost motywacji do nauki,
• usprawnianie pamięci,
• wzrost kocentracji,
• sprawniejsze wysławianie się,
• synchronizację półkul mózgowych,
• wspieranie pomysłowości i zdolności twórczych,
• poprawę zdolności manualnych i charakteru pisma,
• poprawę koordynacji ruchowej.
• muzykoterapia - metoda terapeutyczna wykorzystująca muzykę m.in. w rehabilitacji, psychoterapii, pedagogice specjalnej. Odbiorca muzyki poprzez odtwarzanie najprostszych elementów rytmu, melodii, tempa, ruchu lub poprzez tzw. bierny odbiór muzyki stwarza możliwość:
  • odreagowania negatywnych emocji,
  • wyzwolenia potrzeby ekspresji,
  • obniżenia poziomu lęku,
  • poprawy komunikacji,
  • umuzykalnienia na poziomie podstawowym,
  • poszerzenia zainteresowań muzycznych,
  • stymulacji rozwoju psychoruchowego,
  • relaksacji, redukcji zmęczenia, poprawy samopoczucia,
  • poprawy wydolności oddechowo-krążeniowej.
• choreoterapia - jest współczesnym, atrakcyjnym postępowaniem terapeutycznym, zajmującym się leczniczymi właściwościami tańca. Dzięki zastosowaniu ruchu i tańca angażuje w sposób kreatywny w procesie integracji na poziomie emocji umysłu, ducha i relacji społecznych. Korzyści choreoterapii:
• Podnosi samoświadomość, poczucie własnej wartości i osobistej autonomii
• Integruje na poziomie ciała, ducha i umysłu
• Wzbogaca komunikację, zachowania społeczne
• Daje pewność w relacjach z innymi
• Pozwala na wyrażanie swoich uczuć i myśli
• Rozwija kreatywność
• Pomaga w radzeniu sobie w sytuacjach trudnych
• zajęcia z neurologopedą - diagnoza i terapia zaburzeń mowy o podłożu neurologicznym (terapia zaburzeń mowy utraconej częściowo lub całkowicie w związku z uszkodzeniem części mózgu odpowiadających za odbiór i nadawanie mowy), opieka i terapia skierowana do uczniów z niepłynnością mowy, jak również terapia mowy przy wykorzystaniu metody EEG Biofeedback.
• biblioterapia - to działanie terapeutyczne, wykorzystujące książki oraz kontakt ze słowem pisanym i czytanym w celu wspomagania dzieci i młodzieży w ich rozwoju. Biblioterapia wykorzystuje terapeutyczne wartości literatury:
• motywuje uczniów dyslektycznych do czytania i pisania
• pokazuje nowe sposoby zachowań i postaw w trudnych sytuacjach
• wspiera ucznia emocjonalnie (m. in. budowanie wiary we własne siły)
• rozszerza zakres spostrzeżeń i pojęć
• terapia zajęciowa - to proces terapeutyczny polegający na usprawnianiu psychicznym i fizycznym, prowadzony w zależności od konkretnego problemu dziecka. Terapia zajęciowa wykorzystuje różne formy aktywności jako środka leczniczego:
• Terapia poprzez zajęcia manualne (ćwiczenia koordynacji wzrokowo-ruchowej)
• Socjoterapia - terapia zaburzeń zachowania i zaburzeń emocjonalnych w toku pracy z grupą (m. in. wzmacnianie poczucia własnej wartości, kształcenie umiejętności społecznych, interpersonalnych)
• Arteterapia - terapia sztuką, terapia poprzez twórczość (rozwijanie kreatywności)
• program reedukacji dzieci i mlodzieży dyslektycznej w starszym wieku szkolnym - autorski program opracowany przez dr Marię Grygier-Frąckiewicz, mgr Małgorzatę Kurtok, mgr Alicję Marszałek.
• systemowa terapia rodzin
  systemowe podejście do terapii rodzin wywodzi się z ogólnej teorii systemów i komunikacji. Według ogólnej teorii systemów jakakolwiek zmiana w jakiejś części systemu, wpływa na pozostałe jego części, a elementy tworzące całość wzajemnie na siebie oddziaływują, pozostając w dynamicznej równowadze. W terapii systemowej zakłada się, że rodzina jest samoregulującym się systemem, a także zachowanie jest komunikacją. Terapeutę interesują przede wszystkim prawa regulujące charakterystyczne dla danej rodziny cechy komunikowania się i zachowania, a droga do eliminacji objawu leży w zmianie tych praw. Poszukuje on "punktu węzłowego" w systemie, zakładając, że zmiana w jego obrębie doprowadzi do zmiany w całym systemie rodzinnym.
• Techniki Mandali - Mandala - w języku staroindyjskim oznacza koło lub centrum.
  Pracę z mandalą wykorzystujemy na lekcjach plastyki, muzyki, matematyki, biologii i na zajęciach terapeutycznych.
  Zalety pracy z mandalą:
• możliwość wyciszenia i uspokojenia,
• ułatwienie - wspomaganie umiejętności koncentracji, wytrwałości i konsekwencji,
• możliwość wzrostu aktywności dzieci nieśmiałych,
• możliwość łagodzenia napięcia i agresji rówieśniczej,
• poznawanie warsztatu plastycznego,
• kształcenie zdolności manualnych i techniki rysunku - uczy kolorów, kształtów, typu kreski, a w konsekwencji wypracowania własnego stylu,
• możliwość poprawy motoryki dłoni.
• Metoda ruchu rozwijającego Weroniki Sherborne - twórcą metody jest Weronika Sherborne (1943-1990) fizjoterapeutka, nauczyciel WF, wykładowca akademicki. Metoda, zwana "Ruchem rozwijającym" opiera się na teorii o wzajemnym oddziaływaniu na siebie sfer fizycznej i psychomotorycznej. Pobudzanie jednej powoduje uaktywnianie drugiej. Ruch tutaj jest wykorzystywany jako narzędzie. Celem metody jest wspieranie naturalnego rozwoju i terapia jego zaburzeń. Metoda ta jest bliska każdemu, naturalna i nie wymaga specjalnych umiejętności. Uczy kontroli nad ciałem, nazywania go, swobodnego poruszania się w przestrzeni oraz nawiązywania satysfakcjonujących kontaktów z partnerem i grupą. Wzwala ekspresję emocji i działania twórcze. Z powodzeniem stosowana dla grupy jak i dla jednostki. Nie wymaga sprzętu. Ma szerokie zastosowanie w edukacji i terapii.
• "Edukacja skierowana na świat" - zajęcia interdyscyplinarne z zakresu edukacji globalnej. Ich celem jest propagowanie takich wartości jak dialog międzykulturowy, prawa człowieka, tworzenie społeczeństwa globalnego. Uświadamia konieczność podejmowania działań na rzecz większej sprawiedliwości społecznej i zrównoważonego rozwoju świata.
• zajęcia rewalidacyjne (na poziomie gimnazjum)
• indywidualna i grupowa terapia psychologiczna
• zajęcia warsztatowe rozwijające kompetencje społeczne młodzieży
• zajęcia wyrównawcze